Chodzi o ok. 200-metrowy fragment ulicy krzyżującej się z ul. Józefa Franczaka „Lalka”, w rejonie Ronda Janusza Krupskiego. Decyzję ws. nadania nazwy tej ulicy lubelscy raddni podejmą w trakcie sesji planowanej na czwartek, 26 marca.
Kim był patron?
Zdzisław Broński "Uskok" to polski wojskowy, podoficer rezerwy Wojska Polskiego, członek Polskiej Organizacji Zbrojnej i Armii Krajowej, dowódca oddziału partyzanckiego AK, a następnie Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość na Lubelszczyźnie.
Urodził się 24 grudnia 1912 r. w Radzicu Starym (powiat Lubartów). W 1934 r. powołano go do odbycia służby wojskowej w 23.pp we Włodzimierzu Wołyńskim. Przed wojną działał w organizacji młodzieżowej ZMW "Siew". We wrześniu 1939 r. walczył na Pomorzu w szeregach 50. pp, jako dowódca plutonu. Wycofywał się znad granicy polsko-niemieckiej aż w okolice Grudziądza, gdzie dostał się do niewoli niemieckiej. Osadzono go w stalagu Hammerstein (Czarne), skąd zbiegł wraz ze współtowarzyszem w październiku 1940 r. Powrócił do rodzinnej wsi, gdzie gromadził wokół siebie młodych ludzi i szkolił ich w kwestiach wojskowych.
- Na początku 1942 r. wraz z tą grupą znalazł się w szeregach AK, obejmując dowództwo plutonu w I Rejonie Obwodu Lubartów. Jesienią 1943 r. objął dowództwo nad oddziałem partyzanckim złożonym ze "spalonych" członków AK. W czasie akcji "Burza" był w składzie 3. Kompanii IV Batalionu 8 Pułku Piechoty Legionów AK. Stoczył liczne potyczki z oddziałami niemieckimi. Za odwagę został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po wkroczeniu Armii Czerwonej rozformował jednostkę, ale pozostał w konspiracji, ścigany przez UB i NKWD - czytamy w uzasadnieniu projektu uchwały.
Na skutek nasilających się prześladowań członków podziemia wiosną 1945 r. ponownie odtworzył liczący 30–40 żołnierzy oddział partyzancki, podporządkowany AK–DSZ–WiN i mjr. Hieronimowi Dekutowskiemu "Zaporze". Od czerwca 1945 r. dowódca wszystkich oddziałów zbrojnych w Obwodzie Lubartów Delegatury Sił Zbrojnych – Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość.
Przeprowadził szereg udanych akcji przeciwko administracji komunistycznej i oddziałom Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Nie skorzystał z amnestii wiosną 1947 r. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V kl. Jego oddział aktywnie operował w paru kilkuosobowych patrolach zbrojnych. We wrześniu 1947 r., po wyjeździe mjr. "Zapory", objął dowództwo nad grupami zbrojnymi na północ od Lublina. Większość czasu spędzał w bunkrze w miejscowości Dąbrówka k. Łęcznej.
Samobójcza śmierć
21 maja 1949 r. miejsce jego pobytu zostało otoczone przez grupę operacyjną UB–KBW. W beznadziejnej sytuacji popełnił samobójstwo odpalając granat. Pochowany w nieznanym miejscu. Na cmentarzu w Kijanach znajduje się symboliczna mogiła upamiętniająca Zdzisława Brońskiego. W czasie pobytu w bunkrze spisywał pamiętniki, które odnaleziono i opublikowano w 2004 r., 55 lat po jego śmierci. Stanowią one unikatowe źródło do badania motywacji i postaw żołnierzy polskiego podziemia niepodległościowego i ówczesnego społeczeństwa.
Odznaczenia: Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Krzyż Walecznych, pośmiertnie Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.