Studentki Politechniki Lubelskiej zaprojektowały budynek nad Zalewem Zemborzyckim.
- Punktem wyjścia do projektu było znalezienie miejsca, które pozwala połączyć zalety życia w mieście z bliskością natury. Szukałyśmy lokalizacji, która znajduje się w obrębie miasta, ale jednocześnie daje też poczucie przebywania poza jego intensywną strukturą - opowiadają autorki Jagoda Wawszczak i Vladyslava Vambol. - Miasta są intensywne, pełne ruchu, hałasu i dużej liczby bodźców. Dlatego zależało nam na zaprojektowaniu miejsca, w którym człowiek nadal może korzystać z infrastruktury miejskiej, ale jednocześnie ma możliwość codziennego kontaktu z przyrodą.
Co w projekcie?
Wybór padł na Zemborzyce i jak wyjaśnia uczelnia - zadecydowała obecność wody, zieleni, otwartych przestrzeni tworzące naturalne warunki do odpoczynku.
- Dużo czasu zajęło opracowanie elewacji i ostatecznej formy budynku. Powstało kilka różnych koncepcji i wiele szkiców. Trudne było znaleźć taki język architektoniczny, który z jednej strony byłby nowoczesny i interesujący, a z drugiej nie dominował nad naturalnym otoczeniem - mówią projektanki.
Studentki postawiły na prostą bryłę. Ukształtowały ją tak, aby wszystkie mieszkania były dobrze nasłonecznione. W ten sposób budynek posiada lekką formę oraz pasuje do otoczenia. Z kolei drewniane słupki i belki podtrzymujące balkony nawiązują do pobliskich terenów zadrzewionych. Autorski zdecydowały również wyraźnie zaznaczyć wejścia, żeby łatwiej było odnaleźć się w budynku.
- Klatki schodowe wyróżniłyśmy ażurową białą cegłą, która biegnie przez całą wysokość obiektu. Od wewnątrz osłoniłyśmy ją szkłem, dzięki czemu budynek zachowuje dobrą efektywność energetyczną. Ażurowa elewacja przepuszcza światło i tworzy wewnątrz ciekawą grę światła i cienia. Dzięki temu wygląd budynku zmienia się w zależności od pory dnia, światła i pogody - zaznacza Jagoda Wawszczak.
Poza tym, postawiły na jasny beton i jasne drewno. Beton wybrały ze względu na trwałość, prostotę i współczesny charakter. Drewno wprowadziło ciepło i naturalność. Zarówno skala obiektu, jak i jego obszar na PZT świadomie nawiązują do istniejącej zabudowy. Tak stworzona bryła ma byc wizualnie lżejsza i nie przytłaczać krajobrazu.
– Głównym założeniem było stworzenie nowoczesnej, ale spokojnej architektury, która nie będzie konkurować z naturalnym krajobrazem – podkreśla Wawszczak. – Ciekawym elementem jest również strefa wejściowa. Pochylnia została połączona z zielenią, dzięki czemu element wynikający z dostępności budynku nie wygląda jak obca, techniczna forma, lecz staje się częścią kompozycji.
Projektantki dumne są zwłaszcza z tarasu widokowego.
- Początkowo rozważałyśmy wykorzystanie większej części dachu jako tarasu, ale ostatecznie zdecydowałyśmy się na rozwiązanie bardziej kameralne: zmniejszyłyśmy część najwyższej kondygnacji i przeznaczyłyśmy fragment dachu na przestrzeń wspólną - opowiada studentka Politechniki Lubelskiej. - Dzięki temu udało się stworzyć miejsce widokowe bez przekształcania całej powierzchni dachu.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.