W informacji zamieszczonej na Facebooku przez Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków czytamy o trwających w obrębie przyziemia dawnego klasztoru oo. bernardynów w Lublinie pracach powiązanych z badaniami archeologicznymi, architektonicznymi i konserwatorskimi.
Co wiedzieliśmy dotychczas?
Według dotychczasowych ustaleń historycznych początki kształtowania się tu zabudowy sięgają drugiej połowy XV stulecia. Pierwsze zabudowania klasztorne wznoszono w latach 1460-1469, a w 1470 r. rozpoczęto budowę murowanej świątyni, którą ukończono w 1497 r.
Konserwator informuje, że dotychczas przyjmowano, że najstarsze murowane skrzydło klasztorne powstało na przełomie XV i XVI w. Po pożarze zespół odbudowano w latach 1557–1569, dobudowując przy tym do klasztoru dwa nowe skrzydła – wschodnie i zachodnie. Po kolejnym pożarze z 1602 r. kościół odbudowano w stylu późnego renesansu.
W 2022 roku podczas prac ziemnych w zakrystii kościoła, a także w korytarzu pomiędzy nią a prezbiterium odkryto relikty murów z kamienia wapiennego na piaskowo-wapiennej zaprawie.
Relikty układają się w rzut prostokątnej budowli o wymiarach 7,5 x 8,5 m, od wschodu i zachodu posiadającej po trzy przypory o wymiarach 1,5 x 1,5 m. Szerokość ścian fundamentu obiektu wynosi od 1,5 do 1,7 m.
Już wstępna analiza stratygraficzna murów (metoda badawcza polegająca na analizie kolejnych warstw, które powstawały w różnym czasie) wskazała, że odkryta budowla jest starsza niż wschodnie skrzydło klasztorne i prezbiterium kościoła wybudowane po pożarze z 1602 r.
Nieznana średniowieczna budowla wieżowa
Rzut obiektu i jego wymiary, zastosowany budulec nasunął przypuszczenia, iż w wyniku podjętych prac remontowych odkryto nieznaną dotychczas, średniowieczną budowlę wieżową zlokalizowaną poza murami obronnymi miasta. Analiza dostępnych historycznych źródeł dotyczących początków obecności oo. bernardynów w Lublinie, opisy darowanych im przez mieszczan nieruchomości, nie wzmiankują o żadnej wcześniejszej zabudowie na tym terenie.
Nasunęło to przypuszczenie, iż możemy mieć do czynienia z jednym z najstarszych obiektów architektury murowanej w Lublinie. Drewno znalezione w zasypisku w obrębie rzutu obiektu – przebadane metodą C14 – uznano za pochodzące z lat 1363–1425.Biorąc pod uwagę, że badanie to pozwala oszacować czas, jaki upłynął od obumarcia organizmu (w tym wypadku drewna), wieża mogła powstać po 1425 roku.
Podczas obecnie trwających badań architektonicznych i konserwatorskich, w pomieszczeniach klasztornych odkryto kolejne relikty przeszłości tego miejsca.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.